Featurereportasje

8 veker – ein film om å leve med kronisk sjukdom

Karoline Brevik (20) er student og lev med den kroniske betennelsessjukdommen ulcerøs kolitt.

Sommaren 2010 vart sjukdommen oppdaga.

– Då byrja eg å kjenne at eg hadde skikkelege magesmerter. Eg måtte legge meg ned i fosterstilling og tenkte kva er dette her, fortel Karoline.

Vanskeleg å setje diagnose

Då smertene ikkje ga seg kontakta ho legesenteret. Etter å ha vorte undersøkt vart ho sendt heim. Same dag fekk ho ein telefon frå legen om at ho måtte på sjukehuset med ein gong. Så vart ho innlagt  i over ei veke.

– Der tok dei mange testar. Men det tok lang tid før eg fekk svar på kva det var. Til slutt fekk eg vite at tarmen min var veldig betent, og at eg hadde sjukdommen ulcerøs kolitt. Det er ein kronisk sjukdom, seier Karoline.

Ulcerøs kolitt er ein kraftig betennelse som rammar tjukktarmen, og kan spreie seg til resten av tarmane. I befolkninga er 2-3 av 1000 personar ramma av sjukdommen.

Karoline prøvde ut mange medisinar før legane fann ut kva behandlingar som passa ho best. I ein periode gjekk ho på 12 ulike medisinar samstundes.

– No tar eg tre tablettar om dagen. I tillegg går eg på sjukehuset kvar åttande veke, der eg får medisin intravenøst, fortel ho.

Karoline1

Karoline Brevik ventar og ventar på Volda sjukehus.

Rammar andre organ

Karoline fekk og brannkoppar i ansiktet som følgje av sjukdommen. Igjen måtte ho innleggast på sjukehuset i over ei veke.

– Brannkoppane var noko av det verste med sjukdommen. Du vil jo vere fin, du vil jo vere perfekt liksom. Så får du utbrot i heile ansiktet.

20 prosent av dei som er ramma av sjukdommen opplev plager i andre deler av kroppen i tillegg. Dette kan føre til leddsmerter, augebetennelse, leverbetennelse og hudutslett.

– Det var skikkeleg tungt, då var eg langt nede. Heile ansiktet mitt var fullt i sår, og eg kjente ikkje meg sjølv igjen. Ansiktet var så opphovna at eg ikkje såg tennene mine på fleire dagar.

Påverkar studiane

No studerer Karoline barnevernspedagogikk ved Høgskulen i Volda.

Ho fortel at ho vert fortare sliten, og at dette gjer skulearbeid ekstra tungt. Elles kjenner ho seg som ein vanleg student.

– Eg har rett på ekstra tid på eksamen, men eg føler ikkje at eg treng å nytte meg av det. Viss eg hadde gjort det hadde eg følt meg annleis. Eg er jo som alle andre.

Eg er jo som alle andre.

Bedre no 

Karoline skjemtes over sjukdommen, og skjulte den på ungdomskulen og vidaregåande.

I dag tenkjer ho ikkje så mykje på at ho er sjuk.

– Før var det veldig tungt, men no eg det bra, seier ho med eit smil.

Innhaldet i den øverste eska fortel om livet med ein kronisk sjukdom. Den andre er full av medisinar.

read more: